March 15, 2009

ഒരു തീവണ്ടി യാത്ര - 1


കുറച്ചു വര്‍ഷങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ് ഒരു മദ്രാസ് യാത്രക്കു വേണ്ടി തൃശൂര്‍ റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നുംവൈകീട്ട് 6 നുള്ള മദ്രാസ് മെയിലില്‍ കയറി. പെട്ടെന്നുള്ള യാത്ര ആയതിനാല്‍ റിസെര്‍വേഷനും തല്‍ക്കാലുമൊന്നും നോക്കാന്‍ നിക്കാതെയാണ് റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും ടിക്കറ്റ് എടുത്തു ട്രെയിനില്‍ കയറിയത്.  ടി ടി ആറിന്റെ വരവും കാത്തു ഒരു സീറ്റൊപ്പിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും പഴുതുണ്ടോന്നും നോക്കി ഒരു മൂലക്കു നില്‍പ്പുറപ്പിച്ചു.

വൈകുന്നെരമായതു കൊണ്ട് ട്രെയിനില്‍ നിന്നു തിരിയാ​‍നുള്ള സ്ഥലമില്ല.
സീറ്റും ചാരിയുള്ള എന്റെ നില്പ്പും ദയനീയമായ നോട്ടവും കണ്ടിട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു, ഒരു ചേട്ടന്‍ സീറ്റില്‍ ഒന്നു കുലുങി തള്ളി ഒരു പീസു ചന്തി വെച്ചു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ളാ വകുപ്പുണ്ടാക്കി തന്നു. നന്ദിയുടെ ഒരായിരം പൂചെണ്ടുകള്‍ ഒരു ചെറു ചിരിയിലൂടെ ആ സന്മനസ്സിനു സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ കിട്ടിയ സ്തലത്തു ഇരുന്നു.

കുറെ നേരം കഴിഞപ്പോള്‍ സീറ്റു തന്ന ചേട്ടന്‍ സംസാരം തുടങി..
"എന്തൊരു ചൂടാ അല്ലേ...??"
 ഞാന്‍ ഒന്നു മൂളി...!!

'ഇയാളേതു കോത്താഴത്തു കാരനാടൊ' എന്ന മട്ടില്‍ ഒന്നു നോക്കി അയാള്‍ പുറത്തേക്കും നോക്കിയിരുന്നു...
എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഏത്രയും പെട്ടെന്നു ടി ടി ആര്‍ വന്നിട്ടു വേണം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു  സ്ലീപര്‍ ക്ലാസ് പണ്ടാരമടക്കാനായിട്ട്.. അതിന്റെടേലാണ് ചൂടുണ്ടോന്നും ചോദിച്ച് വരുന്നത്..

"മദ്രാസിലേക്കാണൊ..??"

അതിനു മറുപടി കൊടുക്കണോ വേണ്ടേ എന്നു തീരുമാനമാക്കുന്നതിനു മുന്നു തന്നെ  ഒരു രക്ഷകനെ പോലെ ടി ടി ആ​ര്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു....

"ഒരു മിനിറ്റേ.. ദാ വരുന്നു" എന്നു പറഞു, ഞാ​‍ന്‍ ടി ടി ആറിന്റെ അടുക്കലേക്കു തിക്കി തിരക്കി ചെന്ന് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു

നീണ്ട അപേക്ഷകൊണ്ടൊന്നും അങ്ങേരുടെ മനസ്സലിയില്ലെന്നു മനസ്സിലായപ്പോള്‍ അല്പം ഭീഷണിയുടെ കൂടെ കുറച്ചു പൈസ അധികം കൊടുക്കാം ഏന്നു വാക്കാലുള്ള കരാറില്‍ കാര്യം ശരിപ്പെടുത്തി തരാം എന്നു സമ്മതിച്ചു..

ഹാവൂ.. ഇനീപ്പോ സമാധാനമായി ഇരിക്കാം എന്നു കരുതി വീണ്ടും സീറ്റിലേക്കു തിരിച്ചു...  തിക്കി തിരക്കി പഴയ സ്തലതതു തന്നെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു..
ഇപ്രാവശ്യം സഹയാത്രികന്‍ അധികം ലോഹ്യം കൂടാന്‍ വന്നില്ല..
എതോ മാസിക എടുത്തു വെച്ചു ആശാന്‍ വ്വായന തുടങി.. ഞാനിരുന്നിരുന്ന് ചെറിയ മയക്കത്തിലേക്കുള്ള പാതയിലെത്തി..

കുടു കുടെ ശബ്ദത്തില്‍ തീവണ്ടി ആരുണ്ടെന്നെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ എന്നുള്ള ഭാവത്തില്‍ ഇടക്കിടക്കു വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ കൂക്കി വിളിച്ചുകൊണ്ട് കുതിച്ചു പാഞു. 

ഒന്നു മയങി വന്നപ്പോഴേക്കും ടി ടി ആര്‍ വന്നു കുലുക്കി വിളിച്ചു..


"ആ ​‍.... എസ് 23 ല്‍ ഒരെണ്ണം ഒരു വിധം തരപ്പെടുത്തിയിട്ടുന്‍ട്.. വേറേയും ചിലരൊക്കെ പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. എന്നാലും വാ" എന്നും പറഞു സാര്‍ നടന്നു.. തിടുക്കത്തില്‍ സീറ്റിനടിയില്‍ തള്ളി വെച്ചിരുന്ന ബാഗ് എടുത്തു സാറിന്റെ പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിപ്പിച്ചു...  ഇനിയെങാനും സാറിന്റെ മനസ്സു മാറിയാലോ എന്നുള്ള പേടിയിലായിരുന്നു ഞാന്‍..


"ഇതാണു സീറ്റ്.. അടുത്ത സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും വെറേ ചെക്കര്‍ കേറും.. ഏന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ ടിക്കറ്റ് കാണിച്ചാല്‍ മതി..."  എന്നിട്ട് ആ​ര്‍ക്കും വായിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത രീതിയില്‍ എന്തോ കുത്തിക്കുറിച്ചു ടിക്കറ്റ് തിരിച്ചു തന്നു...


ചുറ്റുപാടും ഒന്നു നോക്കി.. ആളുകളൊക്കെ ഉറങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പു തുടങി കഴിഞു..അപ്പുറത്തു നിന്നും ഉച്ചതിലുള്ള ചിരിയും സംസാരവും കേള്‍ക്കാം...
ശീട്ടു കളിയാണെന്നു തോന്നുന്നു... ജോക്കര്‍ വ്വന്നാല്‍ ഞാനിപ്പോ അടിക്കും എന്നൊക്കെയുള്ള പറച്ചിലും അട്ടഹാസവും കേള്‍ക്കാം...


എന്തിനായിരിക്കും അത്യാവശ്യമായി ഹെഡോഫീസിലേക്കു വിളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്..?? കഴിഞ മാസം കളക്ഷന്‍ ഏല്ലാം ക്ലിയര്‍ ചെയ്ത് അതിന്റെ ഫാക്സും കിട്ടിയതാണ്...  ആ​‍ എന്തു കുന്തമെങ്കിലുമാകട്ടെ.. അവിടെ ചെന്നിട്ടു നോക്കാം...


ടിക്കറ്റ് പോക്കറ്റിലിട്ടുറങ്ങി വെറുതെ കാണുന്നവര്‍ക്കെന്തിനാ ടെമ്പ്റ്റേഷന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്..?? വല്യക്കാട്ട് ഒരു ബാഗല്ലെ ഇപ്പൊ പെറും എന്നും പറഞ്ഞു വയറും വീര്‍പ്പിച്ചു സീറ്റിന്നടിയില്‍ എന്നു ചിന്തിച്ച് പോക്കറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു..


കയ്യിലെടുത്ത ടിക്കറ്റില്‍ സാര്‍ എന്താണാവൊ കുത്തിക്കുറിചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന കൌതുകത്തില്‍ എടുത്തു വായിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...
കുറച്ചു കൈക്കൂലി മേടിക്കണമെങ്കില്‍ എതൊക്കെ ഭാഷ പടിക്കണം എന്നാലൊചിച്ചപ്പോള്‍ രസം തോന്നി...
ടിക്കറ്റിന്റെ പിന്നില്‍ എന്താണാവോ ഇനി..


പിന്നില്‍ അച്ചടിച്ചിരിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ വായിച്ചപ്പോള്‍ ചിക്കു മോള്‍ടെ നിഷ്ക്കളങ്കമായ ചോദ്യങളും കുസ്രിതി കണ്ണുകളും ആ​‍ണു പെട്ടെന്നു ഓര്‍മ വന്നത്..


മനസ്സിലാ​കെ ഒരു വേവലാതി കയറി...
ആകെ ഒരു അസ്വസ്തത...  മനസ്സില്‍ അനാവശ്യമായ ചിന്തകള്‍ കാടു കയറാന്‍ തുടങി...


ടിക്കറ്റ് കീശയില്‍ നിന്നെടുക്കാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാന്‍ ശപിച്ചു....
ഏന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നല്‍.... കൂടെ കൂടെ ചിക്കു മോള്‍ടെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളില്‍ മുഴങി.


കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി അടച്ചു ഞാന്‍ ഉറങാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷെ കഴിയുന്നില്ല.. തീവണ്ടിയുടെ ഓരോ കുലുക്കവും ഉള്ളിലടക്കിവെക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഭയത്തെ കുലുക്കി പുറത്തേക്കിടുന്നു....
ഇതിനു മുന്‍പൊരിക്കലും എനിക്കിങനെ അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടും ഇല്ല...
ദൈവമേ.. !!


ഉറക്കവും പോയി മനസ്സമാധാനവും പോയി.. കണ്ണടക്കുംബോള്‍ പണ്ടു വായിച്ചതും അയ്യര്‍ ദി ഗ്രേറ്റ് സിനിമയിലേയുമെല്ലാം തീവണ്ടി അപകടങള്‍ മനസ്സില്‍ തെളിഞു വരാന്‍ തുടങി..


സ്കൂളില്‍ പടിച്ച വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ മാമ്പഴം കവിതയിലെ ഒരു ഭാഗമാണ് ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത്.. അതും പരീക്ഷക്കു എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടു ഈ സാധനത്തിന്റെ ഒരു പീസു പോലും ഓര്‍മ്മ വരാതിരുന്ന എന്റെ മനസ്സിലോട്ടാണ് ഇതിപ്പോ കയറി വന്നിരിക്കുന്നത്..


" വാക്കുകള്‍ കൂട്ടി ചൊല്ലാന്‍ വയ്യാത്ത കിടാങളെ
ദീര്‍ഘ ദര്‍ശനം ചെയ്യും ദൈവജ്ഞരല്ലൊ നിങള്‍ "


അപ്പൊ ഒന്നു കൂടി വേവലാതിയായി...
പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പൊള്‍ ഭയങ്കര ഇരുട്ട്.. ഇരുട്ടും ഞാനും പണ്ടു മുതലെ ശത്രുക്കളാണ്.. അതിന്റെ കൂടെ ഇപ്പൊ കണ്ടാല്‍ എന്റെ പേടി കൂട്ടാനായിട്ടു കറുത്ത കമ്പിളിയും പുതച്ച് വന്നതാണെന്നു തോന്നും..


കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വണ്ടിയുടെ വേഗത കുറയാന്‍ തുടങി... ആപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ആളുകളുടെ കലപില ശബ്ധവും ഉറങുന്നവരെ വിളിച്ചെണീപ്പികുന്ന ബഹളവും കേള്‍ക്കാം.. ഏതൊ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്താറായി... ഏതു സ്റ്റേഷനാണോ ആവോ..


ഇറങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോട് കൂടി വാതിലില്‍ ചാരി പുറത്തേക്ക് തലയിട്ടു നിക്കുന്ന ചേട്ടനെ തോണ്ടി വിളിച്ച് ചോദിച്ചു.. സേലം കഴിഞു ജൊളാര്‍പേട്ട സ്റ്റേഷന്‍ ആണു അടുത്തതു എന്നു പറഞു...  എനിക്കാണെങ്കില്‍ എന്തു ചെയ്യണം എന്നു ഒരു രൂപവും കിട്ടുന്നില്ല... വണ്ടി നിന്നു..  ആളുകള്‍ ഓരൊരുത്തരായി ഇറങിത്തുടങി...


പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു ആവേശത്തില്‍ ഞാനും ബാഗ് ഏടുത്തു നീങി തുടങിയ ട്രെയിനില്‍  നിന്നും ചാടിയിറങി അടുത്തു കണ്ട സിമന്റു ബെഞ്ചില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു..



നല്ല തണുത്ത കാറ്റടിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇനിയെന്തു എന്നു ഇവിടെ ഇരുന്നാലോചിക്കാം എന്നുറപ്പിച്ച് പരമാവധി മുന്നോട്ട് കൂനി ബാഗ് ഒന്നുകൂടെ ശരീരത്തോട് ചേര്‍ത്ത്  അടുത്തു കണ്ട സിമന്റു ബെഞ്ചില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു..



-രണ്ടാം ഭാഗം ഉടന്‍ വരുന്നു-



©fayaz

6 comments:

Friend, Just read the English poem "Stopping by woods on a snowy evening" by famous Western poet Robert Frost..you will find some similarities with your journey and this blog. Best wishes!

yeah i will do that phoenix.. thanks for your comment..!! keep visiting.. :)

Very Interesting ,Beautifully written ..waiting for the second part .

thank you very much meenakshi.. will post the second part soon.. its on the way :)

ikka, nice and interesting. when u r posting the next part. pls make it soon.

okay jayesh,, will do it soon and let you know.. :) by the way thanks for ur comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട..

ഈ ബ്ലോഗില്‍ പരാമര്‍ശിച്ചിരിക്കുന്ന സംഭവ പരമ്പരകളും, കഥാപാത്രങ്ങളുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചുപോയവരോ ഇനി ജനിക്കാന്‍ പോകുന്നവരോ ആയി ഏതെങ്കിലും രീതിയില്‍ സാമ്യമോ, അവിഹിത ബന്ധമോ ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അതു എന്റേയോ നിങ്ങളുടേയൊ പ്രശ്നമല്ല, കാരണം ലോകത്തിന്റെ പോക്കങ്ങനാ. അല്ലെങ്കിലും മഞ്ഞ പിത്തം വന്നാല്‍ കാണുന്നതെല്ലാം മഞ്ഞയായിട്ടേ തോന്നൂ എന്നു പണ്ടാരോ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
© Copyright
All rights reserved
Creative Commons License
faayasam by Phayas Abdulrahman is licensed under a
Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 India License.
Production in whole or in part without written permission is prohibited.
Contact : phayas@gmail.com
Blog Designed By : www.fotoshopi.blogspot.com